Kunstwerken zijn een belangrijk hulpmiddel om boodschappen van bewustwording en duurzaamheid over te brengen. Ontmoet deze kunstenaars die de esthetiek overstijgen op zoek naar een strijd om het milieu
![Kunstwerken gewijd aan milieuactivisme](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm.jpg)
Kunst heeft een provocerend potentieel. Veel kunstenaars gebruiken het als activisme-instrument. Onder de trends valt milieuactivisme op (lees meer over kunst als milieuactivisme). Met hedendaagse kunst vond de artistieke productie haar grenzen opnieuw uit en begon ze nieuwe territoria te betreden, met behulp van talen zoals uitvoeringen en installaties. Het mag dan een kortstondig karakter hebben, een ingreep in de stad zijn, maar het lokt een reactie uit in het contact met de kijker, ook al is dat vreemd. Wat als je mensen zou kunnen laten afvragen, zelfs voor een moment, over milieukwesties? Dat is wat deze artiesten doen.
Agnes Denes
![agnes moet je tarweveld](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-1.jpg)
Het tarweveld is het bekendste werk van de conceptuele kunstenaar en pionier in milieukunst, Agnes Denes. Het ontstond gedurende een periode van zes maanden in de lente, zomer en herfst van 1982, toen Denes, met de steun van het Public Art Fund, een veld met gouden tarwe plantte op twee hectare met puin bedekte vuilnisbelt nabij Wall Street. en het World Trade Center in Manhattan (nu de locatie van Battery Park City en het World Financial Center ), in de Verenigde Staten. Het werk is een sterk discursieve handeling om aan te tonen dat een braakliggend terrein nuttig kan zijn. Na het planten werd meer dan duizend kilo tarwe geoogst en gedistribueerd naar 28 steden over de hele wereld.
Mierle Laderman Ukeles
![ukeles](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-2.jpg)
Sinds 1976 is de feministe Mierle Laderman Ukeles een resident artist in de Sanitation Department van New York City. Hun werk omvat dialoog en participatie van de gemeenschap rond kwesties die gericht zijn op leven en duurzaamheid. Ze vestigde de aandacht op het onderhoud van stedelijke ecologische systemen in het algemeen, op de overdracht van gebruikte en recyclebare materialen en op het leven van dagelijkse onderhoudsmedewerkers. Ukeles richtte zijn creatieve energie op een reeks langlopende projecten: Touch Sanitation (1978-1984), Flow City (1983-heden) en Fresh Kills Landfill and Sanitation Garage (1989-heden). Deze projecten bieden toegangspunten en informatie voor bezoekers over kwesties op het gebied van stedelijk afvalbeheer.
Wendy Osher
![iets in water](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-3.jpg)
Dit eco-samenwerkingsproject bracht vrouwen van over de hele wereld met elkaar in contact en gebruikte plastic zakken als grondstof voor haakwerk in de vorm van borsten. Osher heeft de componenten samengevoegd tot een aantrekkelijke, kleurrijke en organische vorm, om de aandacht te vestigen op de gifstoffen die in internationale wateren sijpelen. Het werk heeft tot doel het maatschappelijk bewustzijn te vergroten over het belang van het corrigeren van waterverontreiniging. Samen wijzen vrouwen erop hoe plastic zakken in verband worden gebracht met het gif dat in de bloedbaan lekt en rechtstreeks invloed heeft op de moedermelk van vrouwen en de toekomst van toekomstige generaties.
Frans Krajcberg
Krajcberg vecht en schreeuwt tegen wat hij noemt de barbarij van de mens tegen de mens en de mens tegen de natuur. "Dit is mijn leven, om steeds luider te schreeuwen tegen deze barbarij die de mens beoefent". Hij maakt van zijn kunst een schreeuw van opstand door de overblijfselen van houtblokken en verbrande takken na verbranding om te zetten in sculpturen. "Ik wil dat mijn werken een weerspiegeling zijn van het vuur. Daarom gebruik ik dezelfde kleuren: rood en zwart, vuur en dood".
![frank krajcberg](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-4.jpg)
Nele Azevedo
![Nele Azevedo](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-5.jpg)
" Melting Men " is het bekendste project van kunstenaar Nele Azevedo. Het werk bestaat uit het plaatsen van honderden ijspoppen. Het doel is om een van de meest urgente problemen aan te pakken die ons bestaan op deze planeet bedreigen: de effecten van klimaatverandering. In 2009 werkte de kunstenaar samen met het Wereld Natuur Fonds en plaatste 1.000 ijsfiguren op de Gendarmenmarkt in Berlijn. De installatie kwam overeen met de lancering van het WWF-rapport over de opwarming van de Noordpool.
John Fekner
![john feker](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-6.jpg)
In zijn werk bracht straatkunstenaar John Fekner boodschappen die sociale of milieukwesties onder de aandacht brengen, wat aanleiding was tot actie van New Yorkse burgers en ambtenaren. De kunstenaar is een van de grote namen in de stedelijke kunst. Zijn conceptuele werken omvatten het bevragen van de antropische impact (van menselijke activiteit) op de natuur, overmatige consumptie en uitbuiting van mens en natuur. De multimediakunstenaar maakte uitgebreid gebruik van stencils, schilderde symbolen en zinnen met sterke kritiek op het systeem, in de jaren 70 en 80, in de straten van de VS, Duitsland en Zweden.
Sayaka Gans
![sayaka gans](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-7.jpg)
Sayaka Ganz maakt prachtige, milieuvriendelijke sculpturen die objecten aan het einde van hun levensduur hergebruiken. De kunstenaar zegt dat ze werd geïnspireerd door de Japanse Shinto-overtuigingen die zeggen dat alle objecten geesten hebben, en die worden weggegooid "huilen 's nachts in de prullenbak". Met dit levendige beeld in haar hoofd begon ze afgedankte materialen te verzamelen - keukengerei, zonnebrillen, apparaten, speelgoed, enz. - en neem ze op in uw kunstwerken. Bij het maken van zijn kunst herstelt en regenereert Ganz de materialen in kwestie en stelt een meer rationele consumptie voor. Het begrip afval is een menselijke creatie, in de natuur is alles input voor iets en zet het de kringloop voort. Het werk van Ganz introduceert een nieuwe kans op leven voor deze materialen die, waarschijnlijk ten onrechte, zouden worden weggegooid.en zou de planeet degraderen.
Patricia Johanson
De faciliteiten van Johanson zijn functioneel en bestaan uit infrastructuren die bedoeld zijn om getroffen ecosystemen te herstellen. Zijn projecten omvatten ongebruikelijke paden en landschapsarchitectuur, herintroductie van diersoorten en groenten die met uitsterven worden bedreigd, het creëren van vijvers met natuurlijke oxidatie om de waterkwaliteit te verbeteren, enz. Johanson werkt samen met ingenieurs, stedenbouwkundigen, wetenschappers en gemeenschapsgroepen om zijn kunst te creëren door de functionele behoeften van mensen samen te voegen met onze collectieve verantwoordelijkheid voor ecologisch beheer.
![Patricia Johanson](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-8.jpg)
Anne-Katrin Spiess
![anne katrin spiess](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-9.jpg)
Spiess is een hedendaagse kunstenaar die conceptuele installaties maakt met reflecties van ecologische aard. De tijdelijke installaties in de natuur roepen een gevoeligheid op met betrekking tot de herverbinding van de mens met de omgeving. Met het huidige ritme van het leven in de metropolen raakt de mens steeds verder verwijderd van land, dieren, landschappen en vegetatie. De negatieve effecten van antropische inmenging laten echter zien dat ons bestaan niet los kan worden gezien van de gezondheid van de planeet. "Waarschijnlijk de belangrijkste zoektocht in al mijn werk is de zoektocht naar een herverbinding met de essentie en wortels van het menselijk bestaan en voor de aarde. Mijn projecten zijn conceptueel en meestal tijdelijk. Ze zijn gedocumenteerd. via video, tekst en fotografie, en daarna weer gedemonteerd, zodat alleen de herinneringen overblijven ...", onthult de kunstenaar.
Eduardo Srur
![eduardo srur](http://cdn.renatureinc.com/files/not-cias/1427/j4yp5mrtkm-10.jpg)
De beeldend kunstenaar voert grote stedelijke ingrepen uit die de aandacht van miljoenen mensen vestigen op het milieuprobleem. De opname van zijn werken in het dagelijkse leven van de stad doet de toeschouwer, al is het maar even, nadenken over de gestelde vragen. Srur beweegt zich tussen fotografie, sculptuur, video, performance, installaties en stedelijke interventies. Zijn werken zijn humoristisch, maar krachtig en met een sterk kritische dimensie. De inmenging in het stadsscenario voert een dialoog met het milieuprobleem en maakt een belangrijke waarschuwing over de problemen die in de metropolen worden ervaren, zoals overtollig afval.